reactieve hechtingsstoornis
Dit is de officiële naam voor hechtingsstoornis, het geen bodem syndroom, bodemloos.

De symptomen die bij rhs  voorkomen beginnen al voor het vijfde levensjaar.

Hechtingsstoornissen bij adoptiekinderen

Wanneer adoptiekinderen uit hun land van herkomst worden gehaald,
worden ze geconfronteerd met een verandering van klimaat,
van sfeer, van reuk, van personen.
Je zult maar uit de armen van een zeer lichamelijk ruikende moeder worden gelegd
in de geparfumeerde armen van een adoptiemoeder.
Toch je hechten aan die nieuwe moeder,
je veilig voelen bij die nieuwe geur, is niet vanzelfsprekend.

Onderstaande opsomming is samengesteld door ouders op basis van ervaringen met hun adoptiekind(eren).
Deze opsomming is bedoeld als handvat en moet niet gebruikt worden als blauwdruk.

Bij jongere kinderen
§ De beginfase kenmerkt zich door opvallend sympathiek en "aangepast" gedrag, zowel thuis als op school.
§ Naarmate de tijd verstrijkt wordt het gedrag naar de meest verzorgende ouder toe steeds afwijzender en uitdagender.
§ Naar anderen toe blijft het begingedrag voorlopig gehandhaafd, óók tegenover de ouder die niet direct de dagelijkse zorg heeft.
§  Er is tussen de verzorgende ouder en het kind een permanente machtsstrijd gaande,  niet waarneembaar voor derden.
§  Er is een sterke behoefte elke situatie te beheersen en te dirigeren.
§  Er is een groeiende tendens de ouders naar elkaar uit te spelen. Evenzo gaat het op den duur met broertjes, zusjes, vrienden, familie, leerkrachten etc.
§  De oppervlakkige aandacht van talloze onbekenden wordt meer op prijs gesteld dan de persoonlijke aandacht en liefde in het gezin.
§  Thuis, in het gezin wordt vooral negatieve aandacht opgeëist.
§  Er is geen bevredigingsmoment, zowel op materieel als op immaterieel gebied.
§  Aan de drang om zichzelf allerlei dingen toe te eigenen, wordt steeds meer toegegeven.
§  Onmiddellijke behoeftenbevrediging op elk gebied.
§  Bij het betrapt worden op iets onwenselijks is er grote woede bij het kind.
§  Iets negatiefs over zichzelf wordt niet toegegeven; altijd onschuldig.
§  Emoties kunnen aan- en uitgeschakeld worden. Voor ons staan deze emoties los van begrijpelijke aanleidingen.

Bij oudere kinderen
§  Weglopen of dreigen met weglopen en/of dreigen met zelfdoding.
§  Omgaan met verkeerde vrienden, vertoeven in twijfelachtige milieus.
§  Van school gestuurd worden en/of spijbelen.
§  Diefstal en ander crimineel gedrag.
§  Agressief gedrag.
§  Depressief gedrag; dreigen met zelfdoding.
§  Er charmant en goed verzorgd uitzien; charmeren in de buitenwereld.
§  Narcisme en egoïsme.
§  Liegen en manipuleren in 't algemeen.
§  Vermijdingsgedrag thuis; bv. naar boven gaan als de ouders beneden zijn en omgekeerd.
§ Verslaving.
§ Seksuele ontsporingen.

De belangrijkste kenmerken zijn:
• Het niet goed kunnen reageren in sociale situaties. Ook de interactie met de ouders verloopt moeizaam.
• Oppervlakkige hechtingen.

Deze kunnen in twee subgroepen worden verdeeld.

Geremde types  
Zij vermijden alle intimiteit. Een andere naam voor deze kinderen is "frozen children".
Zij reageren afwijzend of zelfs negerend op toenaderingspogingen van volwassenen.  
Ongeremde types  
• Ze zijn gemakkelijk in de directe omgang en maken heel charmante indruk.
• Het zijn “allemansvriendjes” en krijgen meestal geen vaste relatie met leeftijdsgenoten.  
• Niet aanhalig zijn, geen liefde kunnen ontvangen of geven
• Destructief gedrag naar zichzelf en anderen
• Wreed tegen dieren  
• Liegen, chronisch en ziekelijk  
• Geen controle over impulsen
• Leerproblemen
• Geen gewetensontwikkeling  
• Abnormaal eetgedrag (hamsteren,  schrokken)  
• Slechte relatie met leeftijdsgenoten  
• Veel ratelen, onzinnige vragen stellen  
• Passief - agressief gedrag (woede uitlokken bij anderen)  
• Impulsief gedrag  
• Slechte concentratie  
• Op een storende manier aandacht vragen  
• Klampgedrag t.o.v. de ouders  

Als een kind ten minste vijf van bovenstaande kenmerken vertoont, is de diagnose RHS waarschijnlijk.
De diagnose mag en kan echter alleen worden vastgesteld door een psychiater of Orthopedagoog ( gedragswetenschapper).
Als bij een kind de diagnose RHS gesteld wordt, hebben de ouders al een lange zware weg achter de rug.
Ook na het stellen van de diagnose zal hun weg nog lang en moeilijk zijn.
Om hen daarbij goed te ondersteunen en te begeleiden is gespecialiseerde hulp hard nodig.