313.89

4 Men mag veronderstellen dat de verwaarlozing onder punt 3 verantwoordelijk is voor het gestoorde gedrag, dat ook volgde op die verwaarlozing.

313.89 Reactive Attachment Disorder of Infancy or Early Childhood

Beginning before age 5 and occurring in most situations, the patient's social relatedness is markedly disturbed and developmentally inappropriate. This is shown by either of:
-Inhibitions. In most social situations, the child doesn't interact in a developmentally appropriate way. This is shown by responses that are excessively inhibited, hypervigilant or ambivalent and contradictory. For example, the child responds to caregivers with frozen watchfulness or mixed approach-avoidance and resistance to comforting.
-Disinhibitions. The child's attachments are diffuse, as shown by indiscriminate sociability with inability to form appropriate selective attachments. For example, the child is overly familiar with strangers or lacks selectivity in choosing attachment figures.

This behavior is not explained solely by a developmental delay (such as Mental Retardation) and it does not fulfill criteria for Pervasive Developmental Disorder.

Evidence of persistent pathogenic care is shown by 1 or more of:
-The caregiver neglects the child's basic emotional needs for affection, comfort and stimulation.
-The caregiver neglects the child's basic physical needs.
-Stable attachments cannot form because of repeated changes of primary caregiver (such as frequent changes of foster care).
-It appears that the pathogenic care just described has caused the disturbed behavior (for example, the behavior began after the pathogenic behavior).

Specify type, based on predominant clinical presentation:
Inhibited Type. Failure to interact predominates
Disinhibited Type. Indiscriminate sociability predominates
(back)

De afkorting DSM-IV staat voor:
-Diagnostic
-Statistical
-Manual (of mental disorders)
-IV, vierde versie

Historische achtergrond
De DSM is een publikatie van de American Psychiatric Association.
De eerste versie verscheen in 1952;
de tweede in 1968 en
de derde versie in 1980.
Van de derde versie kwam in 1987 een herziene versie uit: de DSM-III-R.
Een vierde, huidige versie verscheen in 1994.
In 2000 verscheen een text revision de DSM-IV TR.
De doelstellingen van waaruit het handboek werd samen gesteld waren de volgende:
-een diagnostisch model dat niet gebaseerd is op een (etiologisch) verklaringsmodel
-eenduidige en betrouwbare diagnostische categorieën
Het diagnostisch systeem is inmiddels internationaal aanvaard, ondanks de (terechte) kritiek die op een aantal punten mogelijk is. De werkwijze

De DSM-IV is een diagnostisch systeem waarbij patiënt op vijf assen beoordeeld wordt en op grond van deze beoordeling een code of een score op desbetreffende as krijgt.

As I: Klinische syndromen en/of andere aandoeningen en problemen die een reden voor zorg kunnen zijn
As II: Persoonlijkheidsstoornissen; Zwakzinnigheid; zwakbegaafdheid
As III: Lichaamlijke ziekten of aandoeningen
As IV: Psychosociale en omgevingsfactoren
As V: Algemene beoordeling van functioneren
Toelichtingen bij de assen.

As I - klinische syndromen en/of andere aandoeningen en problemen die een reden voor zorg kunnen zijn
Deze bevat de classificatie van psychi(atri)sche stoornissen
Het systeem werkt met:
-insluitingscriteria
-uitsluitingscriteria
-in een aantal gevallen duur en/of beloop van de verschijnselen
Tevens worden op As-I aandoeningen en problemen die een reden voor zorg kunnen zijn gecodeerd, behoudens zwakegaafdheid(As-II).

As II - Zwakzinnigheid, zwakbegaafdheid en persoonlijkheidsstoornissen
Met persoonlijkheid bedoelen we een voor elke persoon kenmerkend ('karakter')patroon van interactie met de wereld en zichzelf (een soort ' levensstijl'). Gezien de uitgebreide variëteit aan persoonlijkheidstrekken en hun diverse accentueringen, mede gekleurd door socioculturele factoren, is het moeilijk hier een beperkende ordening aan te brengen en normaliteit van stoornis te scheiden. Vandaar dat deze as het meest ter discussie staat.
Persoonlijkheidstrekken en afweermechanismen kunnen ook op deze as vermeld worden (geen code)

As III - lichamelijke stoornissen en aandoeningen
Deze as biedt de mogelijkheid een lichamelijke stoornis (ziekte, aandoening, handicap; gecodeerde volgens de ICD-9`CM indeling van somatische stoornissen) te vermelden wanneer deze belangrijk wordt geacht voor het gestoord functioneren en/of de behandeling van de patiënt. Het kan dan gaan om een aandoening (b.v. een neurologische ziekte) die oorzakelijk samenhangt met de psychische stoornis (b.v. dementie, vermeld op as I). In andere gevallen heeft de lichamelijke aandoening geen etiologische betekenis, maar wel een therapeutisch belang (b.v. suikerziekte bij een kind met een gedragsstoornis).

As IV -Psychosociale en omgevingsfactoren
Op de As-IV worden psychosociale en omgevingsfactoren vermeld, die van invloed zijn op de behandeling van een as I of as II-stoornis.
Ook positieve gebeurtenissen (nieuwe baan, verhuizing e.d.),die een stress factor vormen die van invloed zijn op de behandeling van AS-I en/of As-II kunnen hier vermeld worden.

As V - globale beoordeling van het functioneren.
Men gebruikt hiervoor de GAF-schaal. Hier wordt het psychisch, maatschappelijk en beroepsmatig functioneren globaal beoordeeld volgens een hypothetisch continuum, gaande van geestelijke gezondheid (heeft men slechts alledaagse probleempjes, dan krijgt men een cijfer tussen 81 en 90) tot ernstige stoornis (een suïcidepoging met duidelijke bedoeling van zelfdoding wordt gecodeerd tussen 1 en 10).
Men kijkt enerzijds naar hoe patient sociaal functioneert anderzijds naar zijn symptomatologie. De laagste score in een van beide is de GAF-score
Naast een niveau van functioneren op het tijdstip van beoordeling moet men ook een schatting maken van het hoogste niveau in het afgelopen jaar. Ook hier kan men kritiek uiten op het gebruik van een schaalcodering. Toch is (de basisgedachte toe te juichen: het laat toe (samen met as IV) beoordeling in een ruimer kader en tijdsperspectief te plaatsen en rekening te houden met 'gezonde' aspecten in het psychosociaal functioneren. Zo krijgt een bepaalde stoornis op as I (b.v. een depressie) meer genuanceerde betekenis of vorm, wanneer men deze 'figuur' plaatst tegen de 'achtergrond' van het dagelijks leven in het afgelopen jaar assen IV en V).
(back)