28 April 2005
Inmiddels is het alweer even geleden dat ik een update heb gedaan.
Half April is ‘pro forma’ de ondertoezichtstelling weer verlengd.
Inmiddels is de gezinsvoogdes die we bijna 3 jaar hebben gehad gestopt met haar werk, we wisten dat ze zou stoppen maar helaas moesten we via de begeleiding van Oudste horen dat ze al weg was. Toch raar, we hadden haar 3 jaar als gezinsvoogdes, kennen haar al 4 jaar omdat ze toen Oudste in crisisplaatsing ging, zei de groepsleidster was die de intake deed in dat huis.
Nu is er een nieuwe gezinsvoogdes, afwachten hoe dat gaat lopen. Ze zullen t.z.t. wel eens kennis maken.
Oudste doet het goed, we zijn heel tevreden. Nu ze meer zelfstandigheid heeft gekregen, is ons contact ook beter.
Intussen is de eerste avond van ‘de roze wolk voorbij’ weer geweest. Dit keer zitten we in Utrecht, José was weer onze eerste gastspreekster. De avond was goed, het was een open/helder ronde tafelgesprek, José ging weer voor met haar verhaal en dat gaf weer genoeg gespreksstof voor de rest van de avond.
Half mei is de volgende avond en dan is Coby Grasvelt de spreekster, een goed schrijfster en ook zeker voor deze roze wolk avonden een geschikt iemand.
De laatste tijd veel mailcontacten, delen van ervaringen, hopen dat mensen iets hebben aan de tips van mij en dat ze niet steeds zelf het wiel hoeven uit te vinden.
Daarnaast erg druk met andere zaken, zo ben ik lid van Women On the Web en ben ik voor het eerst naar een cursusdag van hen geweest. Heerlijk om de hele dag met allemaal vrouwen én mijn vriendin met computer dingen bezig te zijn.
Ik merk dat ik dat soort dingen erg nodig heb. Ik steek veel energie in Bodemloos.com en LOGA maar zou dat niet kunnen zonder alle andere dingen die ik er naast doe en wat totaal niks met adoptie en/of problematiek te maken heeft.
Mijn persoonlijke missie is inmiddels ook om iedereen ondertussen eens het verschil duidelijk te maken tussen gezinsvoogdij en voogdij. Heel simpel gezegd is er bij gezinsvoogdij gewoon nog ouderlijke macht ( het gezag) en hebben ouders nog veel zeggenschap en bij voogdij. Dan ligt het gezag bij de voogdij instelling.

Ondertoezichtstelling Een ondertoezichtstelling is een gezagsbeperkende maatregel. Ouders behouden het gezag over de kinderen, maar dat gezag wordt wel beperkt. Het kind en de ouders krijgen dan begeleiding van een gezinsvoogdij-instelling. Een medewerker daarvan, een gezinsvoogd, houdt regelmatig contact met de ouders en helpt bij problemen. Hij moet door de ouders bij belangrijke beslissingen over het kind worden ingeschakeld. Ook kan hij de ouders aanwijzingen geven die ze moeten opvolgen. De gezinsvoogd kan ook de rechter toestemming vragen om het kind buiten het gezin onder te brengen. Het doel van de ondertoezichtstelling is ervoor te zorgen dat de situatie waarin het kind opgroeit zo snel mogelijk verbetert. Ontheffing van de ouderlijke macht Wanneer ouders onmachtig of ongeschikt zijn om hun ouderlijke verplichtingen na te komen, kan de rechter voor onbepaalde tijd de verantwoordelijkheid voor de opvoeding aan iemand anders geven. Een voogdij-instelling krijgt dan meestal het 'wettelijk gezag' over het kind. Het kind gaat naar een pleeggezin of een kindertehuis. De ouders hebben dan officieel niets meer over hun kind te vertellen, maar blijven wel zo veel mogelijk bij hun kind betrokken. Ontzetting uit de ouderlijke macht Als ouders hun kinderen ernstig verwaarlozen of hun ouderschap misbruiken en er dus sprake is van verwijtbaar gedrag, kan de rechter hen op verzoek van de Raad uit het ouderlijk gezag ontzetten. Dit kan alleen in heel ernstige situaties, waarbij ouders niet kunnen of willen meewerken aan een oplossing voor de problemen van hun kind. Een voogdij-instelling krijgt dan meestal het 'wettelijk gezag' over het kind. Het kind gaat naar een pleeggezin of een kindertehuis.

Bij deze dus ook hier nog een keer uitleg!

9 Mei 2005
Gisteren was het moederdag, voor het eerst sinds jaren was Oudste weer thuis.
Het blijft een beladen iets als dit soort dingen rondom mij spelen. Niet dat we veel doen aan moederdag, maar de naam is al genoeg.
Oudste komt op dit moment ieder weekend thuis, en het lijkt zomaar of er jaren zijn weg gevallen. Het is nog aftasten hoe we het best met elkaar om kunnen gaan die weekenden, ook gewoon hele praktische dingen die Oudste gewoon niet weet in huis omdat ze al 4 jaar weg is. Opeens weer een vol huishouden met 3 kids, en dat is toch wel weer wonderbaarlijk. We genieten net zoals we het ons zelf de afgelopen jaren hebben geleerd maar van het NU.
Via msn sinds kort ook contact met vrienden die naar Brasil zijn verhuisd, zij komt er van oorsprong vandaan en nu ze met pensioen zijn, wonen ze daar weer. Via hen hebben we inmiddels weer contact met de biologische familie van Oudste en hebben we al foto’s via het web ontvangen. Heel bijzonder dat je zo contact kunt hebben en dat je zo hoort en ziet dat de bio- opa nog een ‘krasse oude man’ is die blij is iets van zijn kleindochter uit Nederland te horen.
De frustraties over de instanties wordt steeds groter. Regelmatig bel ik met de kinderbijslag, over het eerste kwartaal is nog steeds geen duidelijkheid. Nu hadden ze me verteld dat ze een vraag om informatie naar de kamertraining hadden gestuurd en dat zélfs na 4 herhalingen er nog geen antwoord was. Ik dus bellen met de kamertraining, die alles overhoop gegooid maar nergens een brief.
Krijg ik afgelopen week een brief dat ze wachten op informatie van de schoonfamilie en dat ze eerder niet betalen. Die reageren echter niet, dat ik al bij voorbaat alle benodigde bankpapieren had meegestuurd maakt de mensen van de kinderbijslag niks uit. Ik kan het wel zeggen maar ze willen zekerheid.
Tja die willen wij ook wel. Zo weet ik inmiddels via de jeugdvertrouwenspersoon dat een jongere met een ondertoezicht stelling die door jeugdzorg geplaatst is, recht heeft op zak/kleedgeld van jeugdzorg omdat je als ouders ook die ouderbijdrage moet betalen.
Iedereen is het daar over eens, alleen over wie het moet betalen niet. Jeugdzorg heeft Oudste geplaatst bij een jeugd stichting, die heeft weer plaats gekocht bij het kamertrainingsproject. Jeugdzorg vindt het een taak van de ouders, wij naar de stichting bellen, die vind dat het in de dagvergoeding zit. Bij het kamertrainingsproject zijn ze druk aan het uitzoeken met hoe alles werkt omdat ze pas sinds kort jeugdzorg plaatsen hebben. Het probleem is ook niet dat de mensen die we spreken niet willen mee denken of hun best niet doen, maar dat uiteindelijk wij als ouders steeds van het kastje naar de muur worden gestuurd.
De optel som is dat dus dat we geen kinderbijslag krijgen, wel ouderbijdrage moeten betalen plus dan nog alle reiskosten, zak/kleedgeld, persoonlijke verzorging en dingen voor school.