13 April 2003
Wij hebben iets met de 13-de van de maand, weglopen de 1-ste keer, weglopen de 2-de keer, onverwachte overplaatsing, incidenten, benen breken alles steeds weer op de 13-de van de maand. Kan die dag dan niet geschrapt worden, net zoals ze in hotels doen met kamer 13?
13 April was ook weer zo'n dag, een nachtmerrie.

Vandaag realiseer ik me een moment van jaren geleden. Oudste was net 2 jaar, en we zaten op peuter zwemmen met een vriendje en zijn moeder. Na de zwemles hadden ze grote lol met aankleden, toen realiseerde ik me in een flits dat ik als moeder verantwoordelijk zou zijn voor de fijne jeugdherinneringen van mijn kinderen, van Oudste. Het gaf me een trots gevoel.



16 April 2003		 16 April 2003
Net als in Belo Horizonte heb ik vandaag ook weer een tijd in de kerk gezeten. Ik was er zo tegen aan gelopen, de deuren stonden open. Mijn gedachten op een rij gezet. En tot de conclusie gekomen dat niet alleen hier de zon schijnt maar in heel het land. Dat is het voordeel van de lente en de zomertijd die er aan komt. Veel meiden kiezen deze tijd toch onbewust uit om te vluchten.
Hoe moedeloos we ook zijn, onze deur zal altijd op een kier blijven staan, ik merk dat je je grenzen verlegt. Jaren geleden heb ik tijdens een discussie een hele andere mening verdedigd, nu weet ik dat ik wil dat er altijd een weg terug is.
Belo Horizonte
Augustus 1989


Vergeet me niet
http://www.dagvandevermistekinderen.nl/html/25mei.html
Ook in 2003 is 25 mei de Internationale Dag van de Vermiste Kinderen. Op die dag kan heel Nederland medeleven tonen aan de achterblijvers door een speldje in de vorm van een vergeet-me-nietje te dragen. Deze speldjes zijn op 24 mei aanstaande af te halen bij alle Free Record Shops in Nederland.

24 April 2003
Een rare dag, ook een raar medium het internet.
Je kind is spoorloos, je denkt dat de politie actie onderneemt voor een meisje van 13 dat weggelopen is.
En dan kom je tot de conclusie dat dat niet zo is maar dat ze zelf met haar 13 jaar zo dapper durft te zijn om de stap terug te maken. Gewoon door het gebruik van internet, door het lezen op deze site en door te begrijpen dat mijn tekst voor haar bedoelt was.
In een internetcafé heeft ze herhaaldelijk deze pagina zitten lezen en daarom durfde ze terug te komen. Ondanks dat haar 'vrienden' haar dit afraden, ondanks dat ze genoot van haar vrijheid, ondanks de wetenschap dat ze terug zou moeten naar de instelling maar zeker wetend dat de weg terug er was. Ook dit kind dat vlucht voor alles heeft in de kerk gezeten en een kaarsje gebrand, om even maar weer verbonden te zijn met thuis.
Opgelucht stond ze voor de deur, het hele verhaal kennen we niet, hoeft ook niet. Wel vertelde ze dat ze ondanks de vrijheid wel heeft begrepen dat ze er nog niet aan toe is, het niet kan maar wel graag wil. Iedere dag weer een strijd voor eten, slapen en tussendoor veel lol, Nederland is maar klein zoals ze zegt.
Lol hebben ze ook gehad om de politie, die heeft wel 100x voor haar neus gestaan, haar zelfs heeft weggestuurd omdat ze ergens niet mocht staan. En deze foto zegt genoegt.
In dit park was een overschot aan motorpolitie aan het oefenen. Er staan er maar 2 op de foto zichtbaar maar het waren er echt veel.
Nu is ze dan weer terug in de instelling, deze stap hebben we met ons vijven gedaan. Een vreemde rit, aan de ene kant de opluchting aan de andere kant spijt van wat ze had opgegeven. Nog even samen een hapje gegeten en toen het afscheid. Behoorlijk rot, onze meid die ons weer zag weglopen en wij moesten weer met zijn vieren die deur uit. Helaas schiet de hulpverlening in deze problematiek nog steeds te kort, op dit moment is dit de beste oplossing maar fijn is het niet. Het gevoel om je kind 1 nacht thuis te hebben is heerlijk maar ook gelijk beseffend dat het ook maar 1 nacht kan, we hebben zitten denken aan een extra nacht thuis maar beiden hadden we het gevoel dat het dan op het spits zou worden gedreven, de vrijheid lokt gewoon en het leven in een gezin is ze echt ontgroeid.
Wat ons heeft verbaasd is de inzet van de hulpverlening, niemand maakt haast, ondanks dat ze er internationaal opsporingsbevel is. Voor de instelling is het een probleem dat vaker voor komt, ze is dan maar 1 van de velen. De politie is ook niet echt actief.
Waar ze wel zeer actief zijn is bij het korps landelijke politie en de website die ze hebben, www.vermistekinderen.nl , zomaar was daar het contact via de mail. En binnen een dag hadden ze Oudste op hun site van vermiste kinderen geplaatst met de toestemming van de regionale politie. Niemand heeft dit echter kunnen zien omdat ze die zelfde nacht dat ze was geplaatst op de site, terug was gekomen. We hebben ze snel verzocht om het te verwijderen en dit is echt direct gebeurd. In het hele logge systeem is dit een pluim waard!!!!
Een tekening van Jongste die ze had gemaakt voor een actie van de dag van de vermiste kinderen. Om zo het verdriet een plaats te kunnen geven.

27 April 2003
We weten nu dat weglopen niet strafbaar is, dus is het belang ook niet echt groot om te zoeken.
Wat ook leuk om te weten is dat ze bij de kinderbijslag het nieuwe adres van de wegloper willen weten, dat het kind is weg gelopen en je dus geen adres weet is niet belangrijk, dat past niet binnen hun administratie en dus moet je een adreswijziging doorgeven. Het is maar dat we dit weten als ouders.

Mei 2003
CARLO SCHIPPERS ONDERSCHEIDEN VOOR OPSPORING VERMISTE KINDEREN 19-05-2003
Voor zijn inzet bij het opsporen van vermiste kinderen is Carlo Schippers, van de groep Moord en Zeden van het Korps Landelijke Politiediensten, onderscheiden met een 'Vergeet-me-niet' Award van TROS Vermist. Schippers is uit meerdere genomineerden gekozen om zijn werk als gedragskundige in onderzoeken naar de verdwijning van en moord op kinderen, onder andere bij het Landelijk Team Kindermoord, z'n bijdrage aan de politiesite 'vermiste kinderen' en het laten vervaardigen van verouderingsfoto's van vermiste kinderen. Hij krijgt de prijs uitgereikt in de uitzending van TROS Vermist van aanstaande vrijdag. 'Bijzondere eer' Schippers is vereerd door de onderscheiding: "Dit is een hele leuke opsteker voor me. Bij het werken aan vermissingen probeer ik me altijd te verplaatsen in de persoon van de achterblijvers en rekening te houden met de heftige emoties en gevoelens van wanhoop die ze ervaren. Om daarvoor onderscheiden te worden ervaar ik als een bijzondere eer." De 'Vergeet-me-Niet' Award wordt jaarlijks uitgereikt aan iemand die zich buitengewoon verdienstelijk maakt bij de opsporing van verdwenen of ontvoerde kinderen. Vorig jaar ging de onderscheiding naar rechercheur Eveline Bloem van het korps Noord-Holland Noord voor haar onderzoek naar de vermiste Marion en Romy van Buuren. De uitreiking van de 'Vergeet-me-Niet' onderscheiding is een van activiteiten rond de 'Internationale Dag van de Vermiste Kinderen' die wereldwijd op 25 mei wordt herdacht. Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Margriet heeft aangegeven het initiatief een warm hart toe te dragen en TROS Vermist, het Rode Kruis/Stichting Meldpunt Vermisten en Stichting Gestolen Kinderen verspreiden vergeet-me-nietjes. Het vergeet-me-nietje staat symbool voor alle vermiste kinderen op de wereld en iedereen wordt opgeroepen om het speldje te dragen op 25 mei.
Bron is de site van de dag van de vermiste kinderen.