Donderdag 10 Augustus
S`ochtends om 6 uur kwam ik in Belo aan en heb toen een taxi genomen naar Jo en
Maria. Ik zag er uit als een spook hoorde ik later. Ook bij aankomst in Almenara
vond Lourdes mij er slecht uitzien. G en T waren er ook en iedereen was witheet
omdat hun er ook waren achter gekomen dat Ines hun met een kluitje in het riet
had gestuurd. Het papier van Ines was niks waard geweest en hun hadden alle moeite
voor niks gedaan, ze waren met de hulp van Th met Oudste weg geweest. Eerst
om foto's te maken en toen om het paspoort te regelen, bij de federale politie
werden ze gewoon uit gelachen. Er was post van pa, ma en Esther. Na mezelf te
hebben opgefrist en een hapje eten en natuurlijk eindelijk weer een telefoontje
aan Jan, wou ik gelijk Oudste halen. EINDELIJK ik was bang geweest mijn meidje
nooit meer te zien, tjee wat is ze veranderd in 10 dagen, wat mis ik door die
smeerlapperij veel van ons kind. Ze leek echt blij me weer te zien, ze is lekker
gegroeid en er komt steeds meer geluid uit. Wel had ze weer wat buikkramp, denk
toch weer maïzena en medicijnen gehad. Van T wat jurkjes en slabbetjes gekregen,
hun zouden eigenlijks een meisje van 3 maanden krijgen en hadden nu Rafael, die
ze trouwens maar 1 uurtje gezien hadden omdat ze zich niet wilden hechten wat
eigenlijks toch al gebeurd was. Ook nog wat bijdehandjes gekregen wat wel fijn
is. Leuk die jurkjes voor Oudste, ze zijn al door 2 andere adoptiemeisjes gedragen.
s'middags zou ik met G en T de stad in maar ik was nog zo gaar van de reis en
ik wilde eigenlijks ook bij Oudste blijven. Oudste in bad gedaan, was echt
nodig. s'Avonds gingen Gen T weer naar Almenara want morgen zal hun proces zijn,
ik zie het niet zitten. Ik heb een brief meegeven voor Ines maar die heeft ze
niet eens gelezen.
Vrijdag 11 Augustus
Als eerste vanmorgen Jan gebeld, fijn dat dit kan, we doen dit via zijn werk,
collect, daar heeft hij min of meer toestemming voor. s'Middags de stad op zoek
naar inleg luiers maar die waren niet te vinden, toen maar weggooiluiers gekocht.
s'Avonds belde G op hun proces was mislukt, hun hadden Ines gedwongen om naar
de rechter te gaan want opeens had ze het verhaal dat het proces pas maandag zou
zijn. Ze gingen toen toch op de afgesproken tijd naar de rechtbank, eerst richting
Lourdes waar ines een knallende ruzie had. Op de rechtbank was het een hele drukte
en ines ging met de papieren bij de rechter naar binnen en kwam met een te neer
geslagen gezicht terug. Ze dwongen haar terug te gaan en toen kwam ze met het
verhaal dat het proces van W nu was en dat van R over een uur. Nog geen 5 minuten
later kwam Joseph B en M halen, achteraf bleek dit al van tevoren besloten, ze
moesten namelijk de boerderij zien. Nu had Ines alleen W nog en hun werd verteld
dat hun proces (interview) pas over een week was en de afronding pas over 2 weken
nog voor het proces van Oudste. Zoals van tevoren was afgesproken zeiden hun
vieren dat ze dan Dinsdag zonder kinderen weggaan. Ines in paniek want nu zit
zij met 2 kinderen, ze probeerde nog te vertellen dat het 'illegaal' was als ze
zonder kinderen weggaan want die waren al hun verantwoording, belachelijk want
zelfs ik kan zonder kind weg. Voor R is het helemaal rot want die kregen Juliana
in handen geduwd, hebben haar 8 dagen verzorgd, terwijl ze afscheid van haar namen
kwam Ines nog rustig om geld vragen. Ines blijft in Almenara, als ze weer in Belo
is willen we hard tegen hard, desnoods met een andere advocaat. s'Avonds hadden
ze ook Daisy op bezoek, ze hadden met zijn drie-en zo'n lol dat ik het op een
gegeven moment niet meer uit hield, heb een tijdje beneden liggen janken. Uitgeblust,
Heimwee, Nerveus, flink verkouden, hoofdpijn, geïrriteerde darmen, Onzeker. Ik
wil ons kind mee nemen, haar zouden moeten achterlaten zou net zo zijn als dat
je kind doodgaat en toch wil ik het opgeven, je wordt zo moe van het vechten tegen
niks. Oudste zit trouwens op 5 voedingen, 9 uur, 13 uur, 17 uur, 21 uur en 5
uur, ik kan dus s'nachts lekker doorslapen. Elke voeding krijgt ze 160 cc en nog
100 cc sinasappelsap. Ze brabbelt lekker en is o zo lief.
Zaterdag 12 Augustus
Toch Jan gebeld, hij werkt wel eens waar niet maar ik heb even die steun nodig.
Ook hebben we geprobeerd Ines te bellen, wat dus niet lukte en het beloofde terug
belletje is ook niet gekomen. Ines had de andere 4 verteld dat ze mij naar Belo
had gestuurd omdat ze gek van mij werd, ik was veel te eigenwijs en wilde alles
maar doordrukken. Ook stookte ik de andere op en dat leverde problemen op want
zo kon zij haar werk niet doen en verloor ze hun vertrouwen. Dat W het paspoort
niet kon regelen wist Ines wel, ze had het wel makkelijk gevonden om hen even
kwijt te zijn en ons zo te confronteren met Brasil, ze is echt schizofreen.
Zondag 13 Augustus
TRIEST. Na het ritueel van Oudste voeden, zelf eten, Oudste wassen en kleren
wassen ben ik maar begonnen met het maken van tomatensoep, een mooi tijdverdrijf
en Jo vindt de Nederlandse kost ook wel lekker. Om 11 uur een verrassing, W en
R komen langs, gebracht door Th. Lekker zitten kletsen, ik kreeg van T een berg
weggooiluiers, nog wat bijdehandjes en wat kleren. Ook nog Diacure en tampons
gekregen. Van M krijg ik ook nog luiers, kleren, bijdehandjes, leesboeken. Ze
hebben hier ook meegegeten. Pa en Ma belden ook nog, ma is best over stuur omdat
het nog minstens 1 weekend duurt al die telefoontjes maken me eigenlijks triest
en toch heb ik ze hard nodig. s'Avonds met Jo en Maria even bij de bouw gekeken
en in Pampeu(die wijk) wat rond gereden. Ik mis iedereen maar vecht door voor
ons kind, bij aankomst in Nederland mag Jan de brokken lijmen. Nu T Oudste weer
had gezien vond ze haar er veel beter uitzien, vrolijker. Ze maakt ook steeds
meer lawaai, schattig, ik vind het rot dat Jan zoveel van Oudste mist en zelf
kan ik er ook niet echt bewust van genieten. Toen we terug kwamen van de bouw
heeft Jo friet gebakken, tenminste iets eetbaars.
Maandag 14 Augustus
Voor het eerst zelf een collect call aangevraagd (a cobra)en dus weer even met
Jan gepraat, het hoogtepunt van de dag. Kijk veel naar de TV. de Braziliaanse
tv. is zo simpel dat ik het makkelijk kan volgen, Jaspion en Changeman zijn hier
favoriete kinder series, ontzettend flauw. Om half 12 kwamen de andere 4 weer
langs, wel leuk, tenminste wat afleiding. Ze aten weer mee, wat over baby verzorging
gepraat en hun begrijpen me tenminste. Om 3 uur kwam Th hun halen ze gingen op
mijn advies machtigingen maken voor Jo voor als er iets gebeurt als zij er niet
zijn. Th nam ook een tas vol boeken mee. Ik heb alvast de bedankkaartjes geschreven
voor als we weer terug in Nederland zijn, heel voorbarig, ik moet toch positief
blijven. We zijn s`avonds naar Daisy geweest voor haar verjaardag, ik was er totaal
niet voor in de stemming, ze hadden allemaal pastels, bier, cola en harde muziek.
Dinsdag 15 Augustus
Vanmorgen om half negen kwamen W en R hun spullen ophalen en afscheid nemen. Mijn
enige steun die ik nog had is nu weg. Ik heb van G nog wat dollars geleend, stiekem,
die zal ik nog hard nodig hebben denk ik. Van M nog een tas vol kleren gekregen,
alles uitgezocht, er zit best bruikbaar spul bij, vooral omdat ik nauwelijks baby
spul heb. De rest zou in eerste instantie naar Th maar gaat nu naar de zussen
van Maria(van Jo). We hebben gehoord dat Ines weer terug is in Belo Horizonte
dus ben ik daar met Jo heen geweest. Ze had mooie verhalen en het was iedereen
zijn schuld, behalve de hare. Ze wil ook nooit meer iemand in haar huis hebben
alleen mij, Ze is echt gek. Ze zegt dat ze nu inziet dat ze geen mensen meer moet
meenemen naar Almenara, ze wil nu alles eerst zelf regelen en dan de mensen laten
komen voor de afronding. Jo zat met alles met haar mee te praten, hij zei je moet
wel want anders doet ze niks meer, bij de vertaling zette hij telkens vraagtekens.
Ze gaat nu donderdag weer naar Almenara, het proces is volgens haar op vrijdag
om 1 uur. Als alles klaar is, belt ze en dan kan ik komen, alles is dan in kannen
en kruiken. Ik hoop de vierentwintigste (24) naar huis te kunnen. Ik ben alvast
begonnen met mijn spullen te sorteren en wat in te pakken, als alles in Almenara
lukt wil ik alles klaar hebben staan en heel vlug naar huis. Het is een rot idee
dat Jan en ik zo een heel stuk van elkaars leven missen. Maria is weer eens ziek.
Alleen met Jo gegeten, hij heeft een hele tijd zitten praten over zijn vrouw,
zoon, en zijn leven in Brasil. Hij wil wel op zijn handen en voeten terug naar
Nederland, hier is er veel onzekerheid, hard werken, geen echte vrienden. Zoals
gewoonlijk vroeg op bed. Ik heb nog wel pa en ma gebeld, zullen ze blij mee zijn
al die collect calls.