Dinsdag 1 Augustus
Als eerste Jan gebeld. s`Middags kreeg ik een telefoontje van Th, Fam.W en R waren aangekomen. Hij had telefoon gehad van Ines, die is in Almenara gebleven en ik moest die andere 4 daar mee heen nemen. Hun zullen buskaartjes kopen en dan zien we elkaar op het busstation (rodovaria). s`Avonds tijdens het brood eten viel het licht weer uit, we moesten dus in het donker weg. We gingen eerst naar de moeder van Ines om Oudste te brengen, ik kon wel janken, na al die weken verzorging moest ik haar nu weer afstaan niet wetende of ik haar ooit weer kon ophalen als onze dochter. Bij het busstation waren de andere 4 vlug gevonden, het bleek dat ze kaartjes voor de gewone bus hadden gekocht en die ging om 20.15 uur. De zitplaatsen waren klein, geen w.c. of water in de bus en de reis duurde 3 uur langer. Vreselijk, niet geslapen.

Woensdag 2 Augustus
Zal dit de dag van de waarheid zijn? Ik geloof er al niet meer in, G en T, B en M schrikken van mijn pessimisme. Ines stond ons op te wachten bij het busstation helemaal over de toeren want ze had ons met de slaapbus verwacht en dacht dus al dat we helemaal niet zouden komen. G en T gingen met Joseph mee en B en M en ik gingen met Ines mee naar haar huis. Even later kwam Joseph vertellen dat G en T overstuur waren en dat Ines moest komen. Wij zijn toen maar naar de buchicina aan de overkant gegaan, dat is een klein huisje dat fungeert als bar en winkel waar je van alles kan kopen op ongeveer 9 vierkante meter. Na een tijdje kwam Ines terug en Lourdes was er ook bij, hartstikke fijn om elkaar weer terug te zien. De slaapplaatsen van de andere 4 werden geruild. Na een karige lunch gingen we met veel tam tam naar de rechtbank, onderweg namen we een taxi en die man wist ons te vertellen dat de rechtbank vandaag dicht was omdat er s`morgens een advocaat was begraven. Kwaad. Ines ging automatisch af op het oordeel van de chauffeur, die had de rechter gesproken, zei ze en dus wou Ines niks meer doen ik boos en zei:"Who's my lawyer, a taxi driver or you so lets go." Wij gingen dus zelf naar de rechter, wist ik gelijk waar hij woonde maar het zette geen zoden aan de dijk. Natuurlijk even opgebeld naar Jo om te zeggen dat ik niet terug kwam. Daarna ben ik naar Lourdes gegaan, heb daar lekker gegeten, en zitten kletsen met behulp van het boekje: Hoe en wat Portugees. Laat in de middag gingen Lourdes en ik weer naar Ines haar huis, wat gekletst, een karig avondmaal. s`Avonds nog wat gelezen in de Telegraaf, story, privé en kinderen die T voor me had meegenomen, eindelijk weer eens wat Nederlands. G, T, B en M hadden heel veel etenswaar meegenomen, zij hadden ervaring door een eerdere adoptie, de buit bestond uit verschillende smaken 'cup a soup', nescafe oploskoffie, Kruiden, DROP, stroopwafels en instant melk. ZALIG! Ik sliep op een open slaapkamer op een weliswaar nieuw bed maar dat zo slecht was dat je er bijna door heen zakte, het bestond uit een lattenbodem alleen zaten er maar 3 latten op en dan ook nog een superdun schuimmatje. Als dekens kreeg ik een oude (vieze) deken, het was behoorlijk koud dus al vrij vlug trok ik mijn kleren erbij aan, dat hielp eventjes.

Donderdag 3 Augustus
Natuurlijk vroeg wakker want het dienstmeisje, Hosilda, moet al om 7 uur naar haar school en voor die tijd moet ze eerst nog werk verrichten. Ik ging met de andere 4 naar het stadje, hun wat rond leiden, Ines ging met Lourdes mee en om 11.30 uur spraken we af op het plein. Nadat we wat hadden rond gelopen en een Suco de Laranja hadden gehaald bij ons (jan en marianne) tentje, waren we redelijk vroeg al op het plein. Al wie we zagen, geen Ines, Kwaad weer had ze het me geflikt om te verdwijnen, ik zag wel de rechter en Joachim, die vertelde me dat het proces om 4 uur zou zijn inplaats van 1 uur. Ik ben nog eens half Almenara door gesjouwd maar Ines was er echt niet, dus toen maar naar haar huis. Wel op het plein aan de ex-eigenaar van Ines haar huis duidelijk gemaakt wat ik ging doen voor het geval hij haar zou zien. Aangekomen bij Ines bleek ze er al te zijn en grote paniek omdat ik 'te laat' was, haar dus alles even uitgelegd. We gingen om half 3 al met de taxi weg omdat we eerst de oma gingen halen, die is huishoudster. We waren veel te vroeg bij de rechtbank en moesten dus wachten tot 4 uur, ik zat op hete kolen want ik zou s'avonds weer met de bus terug naar Belo Horizonte, naar Oudste. De rechter ging met een aantal mensen en de oma naar het huis van de moeder om te zien of er niks van waarde in het huis stond zodat ze zeker wisten dat de moeder er niks voor had gekregen. De grootmoeder stak een heel verhaal af, ik ving af en toe iets op en aan de reacties van de rechter en van Ines leek het me positief, het klok je draaide langzaam verder. Na afloop van het verhaal moesten wij, oma, ines en ik alles Ondertekenen, het is niet voor me vertaald dus weet ik niet wat er instaat. Buiten de kamer gekomen feliciteerde G me al maar ik was heel terughoudend, ik voelde iets........! En ja hoor daar kwam het verhaal, De oma had een lang verhaal verteld, volgens Ines ook dat hun meenden dat Oudste voor Ines was en dat hun niet wisten dat ze voor buitenland was. De rechter schijnt haar toen vast gepraat te hebben want dat zou "illegaal" zijn. In eerste instantie vertelde ze dat ze niet wist waar haar dochter was en later zei ze dat ze in Diamantia zat. Als ze niks had gezegd was het proces afgerond, nu moest Ines met een dagvaarding naar Diamantia om te zien of ze die vrouw ook kon vinden. Ik was natuurlijk goed overstuur want ik snapte dus al dat ik niet op 8 Augustus naar huis kon. In het huis van Ines ben ik gelijk op mijn bed neergeploft en heb de hele wereld bij elkaar gehuild. Terwijl ik zoveel te verwerken had en me zo eenzaam voelde, kwam Ines ijskoud langs om geld te vragen voor de taxi, was overrompeld en boos. Joseph en Lourdes zaten me te troosten ze begrepen wel dat ik bang was en me alleen voelde zonder Jan en Oudste. Vrijdag 4 Augustus Vanmorgen kreeg ik een lang verhaal te horen. G en T hadden B en M weggebracht en daar ook nog even gezeten, Lourdes probeerde toen door voordoen uit te leggen dat er het weekend een baby werd geboren en dat die voor B en M was, hun snapten er niks van en Ines werd er dus bij gehaald. Die was goed boos op Lourdes want die had de mond voorbij gepraat maar het was inderdaad waar, hun jongetje ging ook niet meer door, heeft waarschijnlijk nooit bestaan, en ze zouden nu een baby krijgen. Ze snapten het niet. Ik ging s'middags nog even bij Lourdes langs maar alleen Adailze was er, even wat geslapen en ben toen weer weggegaan en heb halverwege ergens op een electrischeteits mast een hele tijd Gezeten, eenzaam, bang, boos, verdrietig. Bij terugkomst heb ik een tijd zitten praten met Ines, ze vertelde dat ze zo zenuwachtig was want Joseph en Lourdes waren een kind aan het halen voor B en M, een meisje van 13 maanden oud die alleen in een huis zat omdat de oma die haar verzorgde op sterven lag in een ziekenhuis. Uiteraard mocht ik niks aan hen vertellen, moeilijk. Om 19.00 uur kwam de auto eindelijk, Ines en ik stoven naar buiten de rest niet, daar was Juliana. B en M werden vlug geroepen en die verwachten een pasgeboren baby en snapten er dus niks van. Juliana hing heel erg aan Lourdes en wou niet naar M, ze waren allebei diep onder de indruk. Na de eerste drukte moest Juliana verzorgd worden, ze had al die tijd in huis gewoond bij een oma, maar die was de laatste weken in het ziekenhuis, die lag op sterven. De buurvrouwen brachten Juliana wat te eten en voor de rest zat ze alleen op haar bed in een leeg huis, zover wij weten. De zuigfles die ze bij zich had was zo smerig dat de speen zwart en stijf stond van de schimmel en smerigheid. Veel eten deed ze niet, wel wou ze wat van de kruidenthee drinken.

Zaterdag 5 Augustus
Bij Ines was het niet echt rustig, s'avonds zou er een feestje zijn voor haar nieuwe huis en daarvoor stonden ze nu al voor te bereiden. De andere vier zouden s'avonds tijdens het feest bij Lourdes in huis gaan zitten en ik voelde er weinig voor om alleen te blijven dus ging ik ook mee. Lourdes was nog daar maar Joseph was weg en had de deur op slot gedaan, G en ik klommen als eerste door het slaapkamer raam en toen volgde M, die zat dus halverwege klem. Lourdes en Joseph vonden het niet leuk dat ik niet mee ging en na wat gepraat en wat kleren van Lourdes te hebben geleend, ging ik toch mee. Op het feest was voornamelijk familie van Joseph en Lourdes, zij zorgden er wel voor dat ik niet alleen zat en halverwege de avond kwam Joseph aan met cola voor mij zodat ik niet de hele avond aan het bier hoefde, lief. Na het feest bleef Ines nog een hele tijd met een "vriend" kletsen terwijl ik op het vreselijke bed, een halve meter van hun verwijderd, probeerde te slapen.

Zondag 6 Augustus
We werden vroeg ons bed uit getrommeld want we moesten mee naar Porto Seguro. Ik had die andere 4 al verteld wat voor een reis het zou zijn en dat het duur was. Wij wilden dus niet daarheen en vertelden dat aan Ines, zei kwam met een stom verhaal dat we op zondags weg moesten zijn uit Almenara want de bevolking stond niet positief tegen over adoptie en aangezien iedereen zondags thuis is en Ines geen zin had in nieuwsgierige mensen, moesten we weg. Wij zeiden dat we niet zo ver weg wilden dus spraken we af om wat dichter bij te gaan. Dit was echter alleen een zoet houdertje en we werden toch meegesleept naar Porto Seguro. Om 5 uur s`morgens moesten we ons bed uit en zonder ontbijt gingen we naar Joseph en lourdes om hun en B en M op te halen. Ik was nogmaals aan de diarree. Lourdes had een bikini voor mij te leen, later bleek dat ze die speciaal voor mij had gekocht als cadeau. Ik zou bij Joseph en Lourdes in de auto want dat hadden ze mij gevraagd maar Ines had het zo uitgekiend dat hun de kleinste auto hadden, dus moest ik bij Ines, Nenegro en G en T in. Halverwege ergens gestopt omdat ik hoge nood had. Net als onze eerste tri naar Porto Seguro kregen we nu ook weer pech, G en ik hadden al een vreemd gevoel maar Nenegro wilde niet luisteren, even later bleek dat we al een tijdje met een lekke band reden. Bij dezelfde stop plaats als de eerste keer stopten We. We namen wat te eten en te drinken en hier bedacht ik dat Porto Seguro een grote toeristische plaats is en dat ik dus vanuit daar wel met Jan moest kunnen bellen, nu kon Ines er niet meer onderuit en zo zochten we een telefooncentrale op. Na wat mij een eeuwigheid leek, had ik eindelijk weer contact me Jan. Eindelijk kon ik hem alles vertellen en mijn gevoelens vertellen. We gingen ook weer naar het deel met de indianen, hier zaten ze in 2 groepjes en ik vond het vervelend om een keus te moeten maken en heb het dan ook afgewisseld. Op het strand lekker maïs gepeuzeld. S`avonds waren we laat terug. Maandag 7 Augustus
Ines zou om 4 uur s`morgens met de taxi naar Diamantia om daar de moeder te vinden. Ik haar dus wakker gemaakt, want ik had wel mijn wekker gezet om dat ik Ines ook wel ken. De taxi was er niet dus Ines bleef lekker liggen tot ze om half 7 iemand had gezegd de taxi te roepen en toen ging ze weg. Wij gingen s`morgens boodschappen doen want G en B zouden patat bakken en ik pannenkoeken, daar zijn we in de loop van de middag mee begonnen, een leuke afleiding. Ines zou om 5 uur terug zijn, ze moest eerst naar de rechtbank van Diamantia om daar namens de rechtbank van Almenara een verklaring te halen omdat zij iemand zocht. Volgens Ines had ze de moeder in het eerste huis al gevonden en had het heel veel moeite gekost om haar mee naar Almenara te nemen. In de auto zou ze Ines verteld hebben dat ze 2 van haar 3 andere kinderen ook wou afstaan. Ines was niet op tijd terug en later zei Joseph dat het heel laat zou worden, ze was om 11 uur terug. Met G, T. en Ines een hele tijd zitten praten en ik heb gelijk gezegd dat ik de andere 2 ook graag wou adopteren.

Dinsdag 8 Augustus
Vannacht gedroomd over de andere 2 kinderen (1 en 2 jaar) en hoe dat allemaal moest als ik ze werkelijk mee zou nemen. S`morgens naar Lourdes gegaan, ik kan me al aardig redden met het Braziliaans, is gezellig, een beetje thuis. Kreeg daar ook warm eten, omdat ze wel weet dat het bij Ines helemaal slecht is. S`middags naar de rechtbank, Ines moest de moeder ophalen maar die was er niet meer. Toen begon een soort wildwest, wel 4 auto's waren opzoek naar haar, zelfs de promotor (althans wat ik dacht dat de promotor was). Eindelijk kwamen ze aan met een vrouw, die ook bij ons op de foto staat maar waarvan we nu nog niet zeker weten of dat de moeder is omdat in het proces staat dat de moeder nooit op de rechtbank is geweest. Ze gingen met ze allen bij de rechter binnen en daar zou ze gezegd hebben dat ik haar kinderen wel mocht hebben als ik een huis kocht. Maar of dit echt zo is valt niet te achterhalen. De Promotor was ziek, had een hernia, hij moest wel tekenen dus had Ines bedacht dat we daar heen gingen. het was echter al kwart over 5 en om 6 uur zou de bus vertrekken, paniek. Iemand kwam op het idee om Gen T. het paspoort te laten regelen en de aids-test, hier moest een officieel document voor gemaakt worden en toen moesten hun vlug weg om de bus te halen. Ik moest ook vlug naar het busstation omdat ik mijn ticket om moest ruilen, dit kon eerst niet en na een aantal plaatsen te zijn afgereden, lukte het niet en werd verteld dat we s`ochtends terug moesten komen. Terug bij de rechtbank was iedereen weg en ik raakte behoorlijk overstuur en zei de chauffeur dat we naar de promotor moesten, dit kon niet en vervolgens reden we heel Almenara door opzoek naar Ines maar die was spoorloos. Ik werd huilend bij Lourdes afgeleverd. Even later kwam B en het bleek dat Ines al thuis zat nadat ze eerst met Juliana naar het ziekenhuis waren geweest, hun hadden Ines wel verteld dat ze op mij moesten wachten maar Ines vond dat niet belangrijk. Toen ik Ines zag, barste de bom en ben ik goed te keer gegaan, wat echter niet helpt.

Woensdag 9 Augustus
Ik heb Ines s`ochtends om 6 uur het bed uitgeschopt, want om 7 uur moesten we de bus kaarten ruilen. Wij lopend naar het busstation en het bleek dus dat er s`ochtends geen bus rijdt en ik gewoon tot s`avonds moet wachten. Hier kwam ik pas later achter, ik was haar de hele tijd aan het pushen en toen we om 9 uur richten stad gingen zei ik dat we wel mochten opschieten want anders zouden we de bus niet halen. Ines vroeg wat ik me in het hoofd haalde want er ging helemaal geen bus om 10 uur. Weer paniek want dan zou ik het vliegtuig niet halen en ik leefde nog steeds in de veronderstelling dat ik op Donderdag naar Nederland kon en vertelde Ines dat ze dan maar een taxi moest regelen. Dit zou ze doen, en later op de dag zei ze dat ze het ook had gedaan. Dit was gewoon weer een leugen. Ines zei dat de promotor mijn papieren om 12 uur klaar zou hebben dus hadden we eerst tijd om met Juliana naar het ziekenhuis te gaan. Toen we daar zaten moesten Ines opeens om half 11 weg en ze kwam niet weer terug. Toevallig kwam Joseph langs opzoek naar Lourdes en die nam ons mee. B en M werden met Juliana afgezet en ik heb 2 uur met hem door Almenara gereden opzoek naar Ines. SPOORLOOS. Weer die verschrikkelijke angst dat Oudste uit mijn handen glipt. Joseph heeft me bij Ines thuis afgezet, daar had Leci al eten gekookt maar met het weinige dat Ines in huis had was het denk ik zo moeilijk koken dat het er smerig uitzag en ik was toch veel te gespannen om te eten dus heb ik me beholpen met een paar meelkoekjes. Om half 3 kwam Lourdes opeens met een taxi aan en we moesten mee, wij dachten naar de rechtbank maar het bleek dat we naar de Belgische fraters gingen met een brief van de rechtbank(dus van Ines die hem had laten schrijven.), daarin stond dat de promotor ernstig ziek was en dat het proces tot onbekende datum was uitgesteld. Ik werd me toch kwaad en eiste dat Lourdes me met de taxi naar Ines bracht, Lourdes had echter opdracht om te zeggen dat Ines op de rechtbank aan het werk was en ik kon haar niet spreken. IK vertelde dat ik zonder Oudste naar huis zou gaan want ik vertrouwde niks meer en als er iets is wat Lourdes graag wou, dan was het dat Oudste met haar moeder (ik dus) naar Jan haar vader zou gaan. Ze zwichtte dus en bracht me naar Ines die notabene rustig bij Jirau zat te eten, ze schrok behoorlijk want ze had mij niet meer willen zien. Ze wist ook nog te zeggen dat we eerst stil moesten wezen want ze had honger en wilde rustig eten. Ik schoot weer eens uit me slof en vertelde dat ik nog überhaupt geen eten had gehad en dat ze maar eens goed moest luisteren want ik ging nu echt naar Nederland, ze kon haar geld vergeten en met Oudste kon ze ook maar zien wat ze deed. Natuurlijk meende ik het niet van Oudste maar als alles zo uitzichtloos lijkt en je zo hard aan het knokken bent terwijl het ogenschijnlijk niet helpt en als je dan ook alles alleen moet beslissen dan is het heel moeilijk en zou het dan niet beter zijn als ik haar dan nu al op gaf dan zouden de enigen die er verdriet van zouden hebben Jan en ik zijn. Oudste zou ons dan tenminste niet missen, stomme redenering want dan had ze helemaal niks meer gehad. Ines keek eens minachtend en zei toen tegen M dat ik overspannen was en dat er met mij niet te praten viel, ik maakte me druk om niks want op die en die dag zou het proces immers zijn terwijl er in de zogenaamde brief van de rechtbank over een onbekend tijdstip werd gesproken. Van alle weeromstuit had ik dorst gekregen dus ik bestelde een Guarana, toen ik even naar de WC. ging, dronk Ines dat verdorie op. Omdat we zogenaamd met de taxi zouden gaan, had Lourdes mijn buskaartjes aan iemand in opdracht van Ines gegeven en daar moest Joseph toen weer achteraan en met veel moeite lukte het om ze terug te krijgen. Ik had ook een kaartje voor Ines, die had ze me laten kopen terwijl ze die Maandags al had geweten dat ze niet met mij mee zou reizen. Vanuit Lourdes huis ging ik met een taxi naar het Busstation, Adailze ging ook mee, vraag me niet waarom, denk in opdracht van Ines, het enige wat ik wel weet is dat de taxi chauffeur zei 5 Cruzado en zij zei 10. De bus ging bijna weg dus in de haast kon ik ook nog niet eens protesteren. De reis is voor mij een blanco reis geweest, ik ben er in gestapt en als een blok in slaap gevallen, ergens halverwege heb ik een broodje in mijn mond gestopt maar niet opgegeten want bij aankomst in Belo had ik dat tot mijn eigen verwondering in mijn mond. Geestelijk was ik helemaal kapot. Ines is nooit van plan geweest om mij naar Rio de Janeiro te brengen zoals de afspraak was met Jan, ze wilde ons proces helemaal niet afronden, ze wilde gewoon doorgaan met W en R zodat ze van hun geld kon vangen. Voor dat ik uit Almenara vertrok heb ik Belo nog gebeld dat ze mijn vliegtuig moesten annuleren, dit heeft G een paar minuten voor 6 uur, op het nippertje gedaan.