Bodemloos

Hier een aantal krantenartikelen die vandaag, 6 maart 2010 in het Eindhovens Dagblad stonden met hier onderaan dit bericht nog een persoonlijk verhaal van een moeder en haar strijd met-tegen jeugdzorg.

Een paar weken terug had ik al een concept klaar staan met als titel ‘Jeugdzorg nodeloos complex’ , dat artikel vond ik toen niet goed genoeg om hier te publiceren, nu met deze info erbij wel.
Even stilstaan bij wat men zorg noemt maar wat voor ouders een chaos is. Vaak klop je i.d.d. te laat aan met je vraag om hulp omdat je denkt het als ouder wel zelf te kunnen, dat het je wel gaat lukken. Of zoals ik ook een voorbeeld ken van een adoptieouder die zag dat het bij haar net aangekomen adoptiezoontje niet zo lekker ging, om de problemen zoals met haar oudste te voorkomen, vroeg ze tijdig om hulp, om tips en ondersteuning en voor die ouders boe of bah konden zeggen was het jongetje uithuis geplaatst.
Net als overal in de zorg is er geld te kort, moet men veel administratie doen om zich zo bij voorbaar al vrij te pleiten van een schuldvraag en blijft er nog maar weinig tijd en geld over voor de mensen die zorg vragen en nodig hebben.
Tevens las ik online nog het bericht over zwerfjongeren in Eindhoven

Miljoenen voor begeleiding zwerfjeugd

door John Graat. donderdag 04 maart 2010
EINDHOVEN – De gemeente Eindhoven gaat het toenemend probleem van zwervende dak- en thuisloze jongeren tussen de 17 en 23 jaar aan pakken. Het stadsbestuur steekt daar 2,3 miljoen euro aan rijksgeld in.
In het huidige aanbod van zorg voor zwerfjongeren ontbreekt het volgens de gemeente aan intensieve begeleiding op eigenlijk alle terreinen. Ze kampen vaak met schulden, zijn soms (ook) verslaafd aan alcohol en drugs, kunnen niet goed op zichzelf wonen, gaan niet meer naar school of zijn vaak niet in staat om te werken.
Veel van deze jongeren komen uit de jeugdzorg. Die stopt als ze achttien jaar worden. Dan moeten ze bijvoorbeeld een pleeggezin of instelling verlaten. Als ze dan geen huisvesting hebben, zouden ze terecht kunnen bij de maatschappelijke opvang. In de praktijk blijkt echter dat ze na de jeugdzorg tussen wal en schip vallen. De zorg voor deze groep is gefragmenteerd en niet op het individu toegespitst.
De gemeente wil het probleem op twee manieren bestrijden. Preventief, via het project ‘Niemand uit beeld’, gericht op jongeren die uit jeugdzorg komen. En door jongeren die al een tijd op straat leven op maat te gaan begeleiden, op alle vlakken van hun leven. Momenteel lopen er aanbestedingen voor deze trajecten die medio 2010 moeten starten.
[Bron: http://www.ed.nl]

---

Dit hebben twee onderzoekers woensdag tegen de parlementaire werkgroep toekomstverkenning jeugdzorg gezegd. De onderzoekers Jos Baecke en Caroline Mobach van bureau BMC hebben de evaluatie van de Wet op de jeugdzorg opgesteld.

De evaluatie vormt de basis voor een nieuwe opzet van de jeugdzorg. Minister Rouvoet (CU) van Jeugd en Gezin werkt aan een plan. De Tweede Kamer wil met de werkgroep echter een eigen visie formuleren. De komende weken organiseert de werkgroep een reeks hoorzittingen over de praktijk van de jeugdzorg.

De onderzoekers schetsen een deerniswekkend beeld van de uitwerking van de Wet op de jeugdzorg uit 2005. Het was de bedoeling dat Bureaus Jeugdzorg het enige loket zouden worden voor jongeren met problemen. Daar zouden ze direct hulp kunnen krijgen of een doorverwijzing voor ‘zware’ professionele hulp.

In plaats daarvan zijn de bureaus een veredeld doorverwijsbureau geworden, waar het recht op zorg wordt vastgesteld. Vervolgens moet vaak worden gewacht op zorg. Naast de Bureaus Jeugdzorg zijn huisartsen ook verwijzer gebleven voor de geestelijke gezondheidszorg, terwijl voor licht verstandelijk gehandicapten weer een ander loket bestaat. De onderzoekers wijzen erop dat bijvoorbeeld in Amsterdam de huisarts vooral ‘witte’ kinderen doorverwijst, terwijl allochtone kinderen bij Bureau Jeugdzorg terechtkomen.

De onderzoekers gaven de Kamerleden geen helder antwoord op de vraag waarom de huisartsen zo’n belangrijk verwijsstation zijn gebleven, tegen de bedoeling van de jeugdzorgwet in. Informeel laten Kamerleden weten dat dit aan de heftige lobby van de geestelijke gezondheidszorg ligt.

De jeugdzorg kent vele financiers en dat maakt de zorg volgens de onderzoekers onnodig complex. Gemeenten betalen aan jeugdzorg, maar ook de provincies, de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten, de ziektekostenverzekering, het ministerie van Jeugd en Gezin en het ministerie van Justitie. Door de diverse geldstromen is volgens de onderzoekers de ‘regie’ in de jeugdzorg ver te zoeken. En meer regie was wel de bedoeling van de Wet op de jeugdzorg.

Overheden zoals provincies en gemeenten blijken beter met elkaar samen te werken dan met uitvoerders van de AWBZ en de ziektekostenverzekering. Door de complexe financiering is er ‘geen sprake van gerichte kostenbeheersing’. De vraag of er voldoende geld aan jeugdzorg wordt besteed, is ‘nu niet te beantwoorden’. Het overzicht ontbreekt eenvoudigweg.

De onderzoekers zijn wel te spreken over de Centra voor Jeugd en Gezin die minister Rouvoet laat oprichten. Die vervullen wel de rol van eerste opvang, hulpverlener en doorverwijzer naar Bureau Jeugdzorg. Die bureaus kampen ook met beeldvorming dat daar naast vrijwillige hulpverlening ook tot gedwongen opnamen wordt besloten.

Bron: http://www.volkskrant.nl en http://www.zorgwelzijn.nl

---